"pod niebem pełnym cudów"

Pod niebem pełnym cudów

nieruchomieję z nudów

właśnie pod takim niebem

wciąż nie wiem czego nie wiem

światło z kolejnym świtem

ciągle nazywam życiem

które spokojnie toczy

swą nieuchronność nocy

ten błękit snów i pragnień

niejeden z nas odnajdzie

a niechby zaszedł za daleko

pewnie zostanie tam

pod cudnym niebem deszcze
każdy choć jedno miejsce

być może ma i chwilę
gdy godnie ją przeżyje

bo nieba co w marzeniach

spełnia się albo zmienia
skłonni jesteśmy szukać

do bram jego ciężkich pukać

spójrz gwiazdy matowieją
i niczym się nie mienią

zwykliśmy je zaklinać

i szczęście swoje mijać

bo w niebie z którego dotąd

nie wrócił nikt bo po co

wieczna sączy się struga

przyjemnej wiary w cuda

ten błękit snów i pragnień
niejeden z nas odnajdzie
a niechby zaszedł za daleko
pewnie zostanie ... sam

sł. i muz. A. Nowak